Kiedy i w jakim celu
Posiew wykonuje się przy podejrzeniu infekcyjnej przyczyny zmian chorobowych w uchu zewnętrznym. W badaniu wykrywane są i identyfikowane bakterie tlenowe i grzyby drożdżopodobne.
 
Charakterystyka badania
Ucho zewnętrzne zbudowane jest z małżowiny usznej i przewodu słuchowego zewnętrznego. Od ucha środkowego oddziela je błona bębenkowa.
Czynnikami ryzyka wystąpienia zapalenia ucha zewnętrznego są: gorący wilgotny klimat, przewlekła obecność wilgoci w uchu, zwężenie kanału słuchowego, zaleganie złuszczonego naskórka, częste usuwanie wacikami woskowiny, choroby dermatologiczne skóry i urazy.
Zapalenie ucha zewnętrznego objawia się zazwyczaj:
bólem ucha (szczególnie przy przeżuwaniu pokarmów),
uczuciem rozpierania w uchu
obrzękiem,
zaczerwienieniem i rozpulchnieniem skóry,
wyciekiem z ucha,
problemami ze słuchem,
bólami i zawrotami głowy,
gorączką
 
Przyczyną zapalenia ucha są najczęściej bakterie z gatunku Staphylococcus aureus (czyraki) i Pseudomonas aeruginosa (ucho pływaka). Otomykoza, czyli zapalenie grzybicze, powodowane jest głównie przez grzyby drożdżopodobne Candida albicans i pleśnie z rodzaju Aspergillus.
Badanie polega na wykonaniu wymazu specjalną wymazówką z chorobowo zmienionych miejsc przewodu słuchowego zewnętrznego prawego i/lub lewego i posianiu pobranego materiału na podłoża mikrobiologiczne.  W posiewie wykrywane są i identyfikowane do gatunku bakterie tlenowe i grzyby drożdżopodobne. Badanie kończy się oceną wrażliwości drobnoustrojów na leki: w przypadku bakterii wykonywany jest antybiogram (bez konieczności dodatkowego zlecania), w przypadku grzybów drożdżopodobnych wykonywany jest na dodatkowe zlecenie mykogram.
 
Przygotowanie do badań
przed badaniem nie można stosować środków działających miejscowo (aerozole, maści, krople)
badanie wykonuje się przed zastosowaniem antybiotykoterapii