Kiedy i w jakim celu
Entamoeba histolytica, inaczej pełzak czerwonki, to pasożyt powodujący pełzakowicę (amebozę) – chorobę przewodu pokarmowego. Badanie polega na oznaczeniu przeciwciał IgG i IgM swoistych dla Entamoeba histolytica.
 
Charakterystyka badania
Entamoeba histolytica to jedyny patogenny dla człowieka pierwotniak z rodziny Entamoebidae. Pełzakowicą najłatwiej zarazić się w rejonach o niskich standardach sanitarnych lub krajach tropikalnych. Zakażenie następuje najczęściej drogą pokarmową, poprzez spożycie żywności lub wody wraz z cystami Entamoeba histolytica. Objawy zakażenia pojawiają się po ok. 8-30 dniach od wniknięcia cysty do organizmu.
Objawy pełzakowicy to:
silne bóle brzucha
biegunka, często krwista lub ze śluzem
nudności
gorączka
Testy serologiczne wykrywają przeciwciała swoiste dla Entamoeba histolytica w surowicy pacjenta zarażonego pełzakiem. Są szczególnie pomocne w krajach, gdzie zakażenie pełzakiem występuje bardzo rzadko. Badanie przeciwciał charakteryzuje wysoka czułość i swoistość w wykrywaniu inwazyjnej choroby jelit. Przeciwciała klasy IgM utrzymują się krótko w surowicy i są rzadko wykrywane. Przeciwciała klasy IgG długo utrzymują się we krwi i są często wykrywane w populacjach zamieszkujących rejony endemiczne (z powodu wcześniejszego kontaktu z pasożytem). Wyniki badań serologicznych stają się dodatnie dopiero po 7-10 dniach od momentu dostania się cysty do organizmu (tzw. okienko serologiczne), co w początkowym okresie choroby daje wyniki fałszywie ujemne.