Terapia ultradźwiękowa
Terapia ultradźwiękowa to rodzaj terapii fizycznej wykorzystującej fale ultradźwiękowe do leczenia różnych schorzeń mięśniowo-szkieletowych oraz do łagodzenia bólu. Jest to nieinwazyjna procedura, która wykorzystuje wysokoczęstotliwościowe fale dźwiękowe do oddziaływania na tkanki głębokie.
Podczas terapii ultradźwiękowej, głowica ultradźwiękowa jest przesuwana po skórze pacjenta w obszarze dotkniętym urazem lub bólem. Fale ultradźwiękowe przenikają przez skórę i tkanki, docierając do głębszych warstw ciała, takich jak mięśnie, ścięgna i stawy. Podczas przechodzenia przez tkanki, fale ultradźwiękowe wywołują efekt termiczny i mechaniczny, który może przynieść ulgę poprzez zmniejszenie bólu, poprawę krążenia krwi, zmniejszenie napięcia mięśniowego i przyspieszenie procesu gojenia.
Terapia ultradźwiękowa jest stosowana w leczeniu różnych schorzeń, takich jak urazy sportowe, zapalenie stawów, zapalenie ścięgien czy zwyrodnienie stawów.
- Weź ze sobą dowód osobisty.
- Jeżeli wizyta jest pokrywana przez ubezpieczyciela, weź ze sobą skierowanie.
- Przygotuj dokumentację medyczną: wyniki badań obrazowych, karty informacyjne z poprzednich wizyt, istotne informacje medyczne takie jak posiadane choroby, implanty, odbyte operacje, przyjmowane leki.
- Na pierwszą wizytę przyjedź 10 minut wcześniej, aby wypełnić wymaganą dokumentację.
- Weź ze sobą wygodny strój oraz obuwie zamienne.
-
Ciąża: Terapia ultradźwiękami nie jest zalecana w obszarze brzucha, miednicy ani dolnej części pleców u kobiet w ciąży, aby nie narażać płodu na potencjalne ryzyko.
-
Choroby nowotworowe: Osoby z aktywnymi nowotworami lub podejrzeniem nowotworu powinny unikać terapii ultradźwiękami w obszarze nowotworu, aby nie stymulować wzrostu komórek nowotworowych.
-
Choroby naczyń krwionośnych: Osoby z zakrzepowym zapaleniem żył, żylakami czy miażdżycą powinny unikać stosowania ultradźwięków na obszarach dotkniętych tymi schorzeniami, aby uniknąć ryzyka oderwania zakrzepu.
-
Zaburzenia krzepliwości krwi: Osoby z hemofilią, skłonnością do krwawień lub przyjmujące leki przeciwzakrzepowe powinny unikać terapii ultradźwiękami w celu minimalizacji ryzyka krwawienia.
-
Niedawno przebyte operacje: Terapia ultradźwiękami nie powinna być stosowana bezpośrednio na obszarach, które niedawno były operowane, aby nie zakłócać procesu gojenia i nie zwiększać ryzyka komplikacji.
-
Infekcje: Aktywne infekcje skórne, stany zapalne, rany, owrzodzenia czy inne zmiany skórne w obszarze, który ma być poddany ultradźwiękom, są przeciwwskazaniem do tej terapii.
-
Implanty elektroniczne: Osoby z wszczepionymi urządzeniami elektronicznymi, takimi jak rozruszniki serca (pacemakery), pompy insulinowe czy inne implanty elektroniczne, powinny unikać terapii ultradźwiękami w bezpośrednim sąsiedztwie tych urządzeń.
-
Epilepsja: Osoby cierpiące na padaczkę mogą być narażone na ryzyko napadu podczas terapii ultradźwiękami, dlatego powinny skonsultować się z lekarzem przed jej rozpoczęciem.
-
Metalowe implanty: Terapia ultradźwiękami nie powinna być stosowana bezpośrednio na obszarach ciała, w których znajdują się metalowe implanty, takie jak protezy stawowe, ze względu na ryzyko nagrzewania się metalu i uszkodzenia otaczających tkanek.
-
Zaawansowana cukrzyca: Osoby z zaawansowaną cukrzycą mogą mieć osłabione naczynia krwionośne i nerwy, co zwiększa ryzyko powikłań przy stosowaniu terapii ultradźwiękami.
W przypadku wątpliwości należy przed zabiegiem skonsultować się z lekarzem lub fizjoterapeutą.
-
