Kiedy i w jakim celu
Badanie stężenia wydzielniczej immunoglobuliny A (sIgA) w próbce kału służy diagnostyce odporności zlokalizowanej na śluzówkach układu oddechowego, moczowego, płciowego oraz pokarmowego, stanowiącej pierwszą linię obrony organizmu w infekcjach. Rekomendowane m.in. w przypadku obniżonej odporności i nawracających infekcji.
 
Charakterystyka badania
Wydzielnicza immunoglobulina A (sIgA) jest wytwarzana w komórkach błon śluzowych  (m.in. ściany jelita). Służy ona do obrony i neutralizacji antygenów, toksyn i mikroorganizmów chorobotwórczych – pomaga w usuwaniu ich z organizmu poprzez wiązanie się z bakteriami czy wirusami, które dostały się do światła oskrzeli lub przewodu pokarmowego.
Obniżony poziom sIgA świadczy o niewystarczającej stymulacji układu odpornościowego jelita, podczas gdy podwyższone stężenie wskazuje na wzmożone działania obronne i miejscowy stan zapalny.
Badanie powinny wykonać osoby:
z podejrzeniem obniżonej odporności śluzówkowej i cierpią na nawracające infekcje dróg oddechowych lub moczowo-płciowych,
z dysbiozą lub podejrzeniem dysbiozy.